vandenboschlieve

Orde van het Gulden Masker

Brevet van Ridder

Vandenbosch Lieve

geboren in Halle op 30 januari 1950

lid van Kninklijke Toneelgroep De Moedige Strijders (Essenbeek-Halle)

 

Beslissing van het Algemeen Kapittel van 26 januari 2019 - intronisatie op 4 mei 2019

 

 

 

intronisatie

4 mei 2019

 

Op 4 mei 2019 werd Lieve Vandenbosch officieel geïntroniseerd als Ridder in de Orde van het Gulden Masker. Onze Orde was aanwezig met 17 Ridders en 10 partners.

 

Toespraak van Grootmeester Willy Segers

Lieve Lieve,

Beste familie en vrienden van Lieve, toneelliefhebbers, moedige Strijders, collega ridders en genodigde hoogwaardigheidsbekleders ,

Een riddering heeft altijd iets speciaals, omdat de betrokken ridder in spe een speciaal iemand is, geen doodgewone mijnheer of madame, maar een verwoed amateur van de kunst van woord en muziek en spel, en sociaal gedrag. Een liefhebber is zoals het woord het ook zegt ook iemand die bepaalde dingen liefheeft , maar in deze context van nakend ‘ridder in de Orde van het Gulden Masker’, ook wordt liefgehad.

Vandaag Lieve, krijg je een stukje familie er bij, niet een stukje dat slechts op feestjes verschijnt, maar een groep van gelijkgezinden die je omkaderen, die je begrijpen en die je steunen in alles wat je doet en wat je op je levenspad tegenkomt.

Alle rollen die zovelen onder ons al hebben gespeeld blijven altijd ondergeschikt aan de grote rol van ons leven. Tegenspoed en vreugde om vele kleine dingen maken deze levensrol leefbaar, en onder meer daarom kruipen heel wat mensen in de huid van hun personage, omdat iemand daarin zijn gevoelens, kunde, levensdoel kan uitdrukken en ten toon spreiden aan iedereen die het wil zien.

Als ik uw cv heb gelezen en bij een persoonlijk onderhoud je levenscyclus heb geregistreerd, bent u voor mij en al onze collega – ridders een voorbeeld van een sterke optimistische madame en sterke optimistische madammen en mijnheren, nemen we graag op in onze ridderorde. De inwijdingsceremonie is in vele opzichten een hommage aan uw werk voor het amateurtheater en uw liefde voor taal, woord, kunst en muziek, onderdeel van de eed die je straks tijdens de intronisatieplechtigheid zal gevraagd worden na te zeggen en na te leven. Ridder worden is slechts een begin van een stap voor nog meer enthousiasme en inzet ? Dat hebben we in jou ontdekt en daarom nemen we je graag op in onze groep.

 

Toespraak van Griffier Roeland Vranken

Geachte genodigden,

Het Kapittel (dat is de Algemene Vergadering van onze Orde) besloot op 26 januari van dit jaar om mevrouw Lieve Vandenbosch in onze Orde op te nemen.

Het mijn taak, als Griffier (dat is een mooi woord voor secretaris) om uit te leggen op welke basis deze beslissing werd genomen.

De Hoge Raad (dat is ons bestuur) nam het aanvraagdossier grondig door en gaf op 19 november vorig jaar een gunstig advies. Want in dit dossier leren we dat de kandidaat aan alle voorwaarden voldoet.

Lieve Vandenbosch, geboren in 1950, is sinds 1968 verbonden aan “De Moedige Strijders”.

Na een lange zoektocht - de kring had niet de gewoonte om waardevolle stukken te archiveren – is collega-Ridder Edwin Vandermeeren er in geslaagd om 30 jaar van haar 40 jarige carrière te bewijzen, waarvoor onze gemeende dank. Naast de bijna ontelbare rollen stond zij sinds 1987 tot op vandaag aan de grimetafel, waarvoor ze ook een opleiding volgde.

Af en toe zorgde ze voor de kledij, of nam plaats als regieassistent, ze was ook een paar jaar secretaris van de kring.Mede door haar prestatie op de planken behaalden de Moedige Strijders tweemaal ‘uitmuntendheid’

in het tornooi van de Provinciale Jury van Vlaams-Brabant.

Wegens gezondheidsredenen beperkte ze zich de laatste jaren tot de grime, en het leescomité. Lieve werkte ook jaren in de cultuurafdeling van de Stad Halle, en ze is ook regelmatig te vinden in het Halse cultuurcentrum ‘het Vondel’ als vrijwilligster. Haar culturele interesse ligt ook buiten toneel: ze schildert en is medeorganisator van het kunstproject “Boven den Bareel”.

Kortom, Lieve Vandenbosch ademt toneel en cultuur, en dit al bijna 40 jaar lang.

Beste Lieve, er zijn meer dan voldoende redenen waarom de Orde van het Gulden Masker je wil ridderen.

Ik hoop van harte dat je Ridderschap een meerwaarde betekent,niet alleen voor jezelf, ook voor de Moedige Strijders uit Essenbeek en voor onze Orde.

Van de 59 actieve Ridders, wordt jij de 13de vrouw.

Er bestaat dus geen twijfel dat we nu kunnen overgaan tot de 182steintronisatie!

 

Toespraak van burgemeester Marc Snoeck

Geachte ere-burgemeester,

geachte liefhebbers van het amateurtoneel,

Geachte bestuursleden van de Orde van het Gulden Masker,

Beste Lieve,

dit is de tweede maal dat ik een intronisatie meemaak. De vorige maal was dit in de zaal De Kring met de intronisatie van duivel-doet-al, de heer Edwin Vandermeeren. En vandaag ben ik opnieuw uitgenodigd om deelgenoot te zijn, ditmaal van de intronisatie van Lieve Vandenbosch. Hartelijk dank hiervoor en bijzonder fijn dat ik mits een toespraak hiertoe een kleine bijdrage mag leveren.

Vooreerst zou ik toch willen starten met mijn  eerste zin van mijn vorige intronisatietoespraak te herhalen, nl. 'Halle heeft iets met muziek en toneel'. Onze stad telt immers bijzonder veel muziek- en toneelverenigngen. Dit is niet alleen vandaag zo, maar ook als men in de geschiedenis duikt van Halle, Lembeek en Buizingen, dan kan men vaststellen dat elk van deze deelgemeenten over een bijzonder rijke traditie beschikken inzake muziek- en toneelverenigingen. Ik ben goed vertrouwd met het sociaal-cultureel verenigingsleven en met de amateuristische kunstbeoefening in Vlaanderen en ik durf met enige zekerheid te stellen dat onze stad vrij sterk boven het gemiddelde uitsteekt qua aantal toneel- en muziekverenigingen in vergelijking met andere gemeenten en steden van eenzelfde grootorde.

ik ben dan ook niet verwonderd dat onze stad opnieuw vereerd wordt met een intronisatie van iemand die zich al jaren inzet voor het amateurtoneel, maar bij uitbreiding ook van het kunst- en cultuurleven in het algemeen. Ik ken Lieve reeds vele jaren.

Uiteraard als toneelspeelster bij toneelgroep De Moedige Strijders uit Essenbeek, maar ook als medewerkster op de cultuur- en toeristische dienst van de stad, als kunstenares, als dichteres, als vrijwilligster in cultuurcentrum 't Vondel en als mede-organisator van het kunstenparcours 'Boven de bareel'. En met deze opsomming zitten we onmiddellijk in de kern of beter gezegd in het hoofd en het hart van Lieve Vandenbosch.

Lieve houdt immers van kunst en cultuur, in al haar gedaanten. Geen enkele discipline is haar te min. Lieve geniet van kunst in al haar vormen. Zij ademt als het ware kunst en cultuur. Zij houdt hiervan met heel haar hart en ziel en met alles wat ze in zich draagt. Op een zeker moment - als ik mij niet vergis in 2003 - is zij als ambtenaar komen werken voor de stad Halle. Zij moest zich bezig houden met cultuur, toerisme en feestelijkheden. Je kunt je moeilijk een betere ambtenaar voorstellen op een dienst die als het ware gewoon een verlengstuk is van haar grote hobby, nl. kunst en cultuur zelf beoefenen, kunst en cultuur mee helpen verspreiden, mensen goesting doen krijgen in kunst- en cultuurprojecten en mensen laten genieten van allerlei kunst- en cultuurdisciplines. Zij heeft ook nog een tijdje gewerkt voor mijn voorganger burgemeester Dirk Pieters. In 2013 zwaaide zij af aan de stad.

Lieve, je mag het mij niet kwalijk nemen, maar ik heb een beetje gegrasduind in je lijvig stadsdossier. Maar je moet je niet ongerust maken. Al je evaluaties en functioneringsgesprekken waren meer dan picobello.

Ik las hierin het volgende:

  • Lieve kent enorm veel mensen. Ze is enorm sociaal en iedereen kent haar. De verzameling contacten in haar mailbox was dan ook gigantisch.
  • Ze is graag met artiesten bezig. Als Lieve, tijdens evenementen, artiesten moest ontvangen dan zeiden die steevast achteraf 'we zijn nog nooit zo goed ontvangen geweest als in Halle'. Ze maakte er een erezaak van om artiesten in de watten te leggen.
  • Ze was altijd bereid om in te springen en was altijd bereid om collega's te helpen.
  • Vanuit haar ervaringen met het toneelleven in Halle, had ze veel ervaring in het organiseren van evenementen. Dit was altijd tot in de puntjes geregeld.
  • Ze is ook een echte artieste. Ze kan mooi tekenen en schilderen.
  • Ze heeft veel gesukkeld met haar gezondheid, maar ze vecht zich er altijd door en straalt positivisme en moed uit.

Nu is Lieve nog actief als vrijwilligster in het cultuurcentrum 't Vondel. Ook hier legt ze nog steeds de artiesten in de watten. Maar ze is ook zeer betrokken in wat deze artiesten doen. Als ze een nieuwe CD uitbrengen of als ze aan een nieuwe tournee beginnen, dan komt ze dit altijd als een suggestie of als een tip melden of dit misschien niet zou kunnen opgenomen worden in de programmatie van 't Vondel voor volgend seizoen.

Dat is Lieve Vandenbosch voluit. Ze leeft er voor, ze gaat er voor. Kunst en cultuur in al zijn vormen en geledingen is nu éénmaal haar ding. Eerlijk gezegd, ik ben dan ook niet verwonderd dat ze vandaag wordt opgenomen in de Orde van het Gulden Masker.

Ik dank jullie voor jullie aandacht.


Toespraak van ridder Edwin Vandermeeren

Beste Hoge Raad van de Orde van het Gulden Masker,

beste collega ridders,

beste heer burgemeester,

beste Moedige Strijders,

beste oud-Moedige Strijders,

beste toneelvrienden,

Lieve Lieve,

Toen ik een jaar geleden in mijn enthousiasme van zelf tot ridder te zijn geïntroniseerd bij Toneel De linde, je aansprak om voor jou hetzelfde te doen hier in Essenbeek, was ik eigenlijk niet overtuigd of je wel ja zou zeggen.

Ik wist dat je heel erg van vernieuwing houdt binnen het theater, wat niet meteen strookt met het traditionele gegeven van het ridderschap. Toch wist ik dat binnen dat vernieuwende trekje je ook vol vuur en passie kan vertellen over tradities zoals bvb de Giilles van Halle waarvan je zoon Ben deel uitmaakt.

Bovendien is er je onmeetbare passie voor theater en woord, die je ongetwijfeld haast onmiddellijk tot een ja bewogen. 't klinkt bijna gelijk op nen trouw. Ik ben blij dat je 't hebt gedaan.

Je toneelcarrière deel ik graag in twee delen in, met één tussenstop in 1981.

Het eerste deel dateert van 1968 tot de beginjaren van de jaren 70.

Als ik mijn inmiddels bijna 81-jarige vader, en tevens ook ridder binnen de Orde, spreek over Lieve Vandenbosch en toneel, dan volgt haast meteen... 'Carlotta'. En dat zegt hij met glinsterende oogjes en respect. Blijkbaar heb je hem in deze rol, in deze thriller, écht kunnen naar de keel grijpen.

Je tussenstop in 1981 met 'Toen werd het morgen' herinner ik me wél levendig. Een zwaar drama, in regie van Jozef Devillé, met in de hoofdrol onder meer Edgard Loeckx en Jozef Janssens.

Je tweede grootste periode start in 1985 met de tragi-komedie 'De Caraîbische Zee'. Je zal vanaf dan niet meer van het programmaboekje verdwijnen. In 1987 start je in de grime-stoel tot op heden, een grime die je ook tot in de perfectie wil doen, en ook resulteerde in het volgen van een doorgedreven opleiding.

Eind jaren 80, begin jaren 90 moeten we zeker de Bompa-trilogie vermelden. Met kleppers als onder andere Jules Marcelis alias Pallieter, Edgard Loeckx, Willy Boon, Carine Algoet, Willy Vandenbosch, Vivane Winteyn en in de laatste episode ook met Marleen Goemaere én in een regie zeker onomkeerbaar te vermelden Ludo Eker, behaalden jullie in 7 opvoeringen makkelijk de kaap van 2.000 toeschouwers.

Toch verwijs jij, wanneer je over je toneelcarrière spreekt, terecht ook naar stukken als 'De Poetsman' met Wim Schoonheyt in de hoofdrol en vooral naar 'Van de brug af gezien' van Arthur Miller, waarin je naast de grime ook heel even samen op de planken stond met je zoon Ben.

Dat je voorkeur naar het eerder tragische genre gaat, is geweten. Zo geniet je ook na je rol van Odette in 'De Zetel' aan de zijde van je broertje Sakke, gespeeld door Dimitri Segers.

In 2006 had ikzelf de eer om voor de eerste keer met jou op het podium te staan in het prachtige, maar tevens ook beklijvend psyvchologisch oorlogsdrama 'Eer de haan kraait', waar je de apothekeres Pani Ickarnikova speelde in een regie van Willy Herremans.

In 'Verhalen met een lach en een traan' brachten De Moedige Strijders het huzarenstukje om liefst zeven eenakters van Dario Fo te brengen. Lieve bracht er met veel verve de monoloog 'Mama Superfreak' over een vrouw die achterna gezeten door de politie, de kerk in vlucht. In het slotstuk smeet ze mee met stront in 'De Rebellen van Bolgna', verteld door Geert Knockaert, onnavolgbaar uitgebeeld door de hele groep. Deze dario Fo avond leverde de groep een eerste afdeling voor de jury van de provincie Vlaams-Brabant op.

Haar tot nu toe laatste vertolkingen waren, onder mijn eigen regie, in 2010 als Oma in 'Ziekenhuis op stelten' (Familietrekjes) van ray Cooney en in 2013 in 'De Italiaanse Meesterhand' herwerkt als 'Erven is sterven' waar ze de gifmengster Nora Van Erven vertolkte. Deze beide vertolkingen maakten deel uit van de cast die drie keer na elkaar de bekroning van uitmuntendheid in het Provinciaal Toneeltornooi in de wacht sleepte.

De laatste jaren blijft ze noodgedwongen verder grimeren en is ze een kritisch lid van ons leescomité.

Ik nodig jullie nu graag uit, om in een korte montage van Chris Bardijn, een paar van deze prachtige momenten te herbeleven.

filmpje

Ziezo, Lieve, ik ben blij dat heel wat mensen dit moment samen met jou hebben willen delen.

Van een paar moet ik je zeker en vast de warme groeten overmaken en laten zich verontschuldigen. Ik denk hierbij aan Sven en Annelies, Jonas en Lynn, maar ook aan Edgard Loeckx, Carine Algoet en je vorige baas Dirk pieters. Allen sturen ze je warme groeten toe.

We stuurden ook een uitnodiging naar de volgende gabber. Je leerde hem kennen toen je werkzaam was in cc 't Vondel. Daar ben je dikwijls getuige van professionele acts, waarna je me komt toefluisteren: "Edwin, dat aaje moot gezing emme... zu skuun! En zonder decor, hé!

Jammerlijk genoeg kon hij er vandaag niet bij zijn. We kregen echter volgende gezongen  boodschap binnen.

filmpje

Wie hem niet mocht herkend hebben met zijn half hoofd. Dit was singer-songwriter Lennaert Maes van 'Lenny en de Wespen', waar Lieve heel veel bewondering voor heeft en duidelijk omgekeerd ook.

Ja, Lieve haar werk binnen het cultuurleven in Halle levert soms innige banden op met gekende artiesten. Zo was Hubert Damen alias Witse voor haar geen onbekende en schonk ze hem zelfs een pasteltekening van 'de boom van Witse' van haar hand bij het toekennen van zijn ere-burgerschap in Halle.

Ik denk dat ik nu moet afsluiten. Och nee... ik krijg nog een rechtstreekse lijn binnen... Hallo maatje... ja, doe maar.

filmpje

Nu is 't echt gedaan Lieve.

Waarom ik Lieve wou voordragen als Ridder in de orde van het Gulden Masker? Wel, Lieve oogt frêle, maar is letterlijk en figuurlijk een dappere Strijdster, met een ijzersterke en uitgesproken mening over alles en nog wat, iemand die toneel en cultuur ademt, die toneel en cultuur uitdraagt en dit al bijna 40 jaar lang. Geen ridder met zwaard en harnas, maar één met woord, daad en een ongekende dosis aan doorzettingsvermogen.

Ik denk dat dit exact de waarden zijn die perfect de missie van de Orde weerspiegelen. Daarom verdient Lieve ten volle dit onvergetelijke moment van een intronisatie tot Ridder in de Orde van het Gulden Masker.

Lieve, een lieve, dikke welgemeende proficiat. Welkom in deze warme bende!


Toespraak van nieuwbakken ridder Lieve Vandenbosch

muziekske

In nood kent men zijn vrienden, oef... er zijn er toch een aantal hier, want geen haar op mijn hoofd dat wist wat ik moest doen indien het hier uit de hand zou lopen met dat slaan!

Ik heb ook nog diep in mijn hart een paar onzichtbare vrienden, die er helaas nu niet meer bij kunnen zijn, die zouden ook heel trots zijn met jullie aanwezigheid. Vriendschap betekent veel plezier maar ook gedeeld verdriet, echte vriendschap gaat nooit over.

Geboren worden in 1950, wat een zegen als je moet tellen hoe oud je bent. Onze pa zei altijd: "Het was een heilig jaar". Doch daarvan heb ik nog niet veel gezien.

Bij ons thuis was het een groot gezin en ook een grote familie, tel daarbij nog de vele kinderen in de buurt, dus altijd veel speelkamraadjes.

'Gesten' heb ik van jongsaf, ons moeder zei: "Je moet zoveel gesten niet doen als ge iets vertelt". Doch het zat erin en moest eruit. 'k heb ze van onze pa geërfd, hij was ook altijd de ponpon tijdens familiefeesten, ik vind het een goeie erfenis.

Spelen is altijd je fantasie gebruiken, veel school spelen, de mis doen, poppenkast, dus altijd theater.

Voordracht en spreekbeurt in de klas was voor mij geen straf, maar een toonmoment, op de bühne staan met het Kerstfeest en de toen nog 'prijsuitreiking' op het einde van het schooljaar, daar zag ik naar uit.

muziekske

Met onze pa ging ik wel eens kijken naar De Moedige Strijders, ook de St. Elooifeesten van de KWB waren vroeger echte theaterparels met muziek en dans erbij, René Leunens was de grote vedette, plezier à volonté.

mijn schoolvriendin in het middelbaar was Greta Loeckx, ze had 2 grote broers, Willy was in het bestuur en Edgard was acteur bij De Moedige Strijders, we kwamen geregeld bij mekaar thuis en zo rolde ik erin.

Voorzitter Jefke Janssens en Willy als secretaris kwamen op huisbezoek om te vragen of ik goesting had om te komen meespelen met De Moedige strijders. In die tijd moest je nog de toestemming van je ouders krijgen om zoiets te doen, bij ons toch, zelfs als je al 18 was.

Goesting had ik zeker en zo heb ik mijn eerste rolleke gekregen in een voorprogramma: 'Kamers met ontbijt', tegenspeler was Edgard Loeckx en ik was vertrokken.

muziekske

De microbe had ik te pakken en zo gingen de jaren verder met steeds meer inzet.

Na een paar jaar kreeg ik een hoofdriol in 'Carlotta' en... we speelden voor de 1ste keer 2 opvoeringen, ikke fier natuurlijk.

Een cursus dictie volgen, samen met een paar medespelers was werken aan je taal maar heel plezant.

Samen met Lena Devillé volgde ik ook grime voor beginners en gevorderden... en smoeltjes aanpassen doe ik nog steeds graag na meer dan 30 jaar.

De rol die me het meeste voldoening heeft gegeven was 'Mama Superfreak' van Dario Fo met onze productie in 2007, daar ken ik nog een heel deel tekst van.

muziekske

Waarom spelen wij toneel? Wel, je mag al eens iets doen wat anders niet door de beugel kan, iemand uitmaken, de duvel aan doen of zelfs doodschieten zonder in den bak te vliegen, ik heb zelfs een hartaanval gehad en ze hebben me een paar keer gewurgd, en voilà, ik sta hier nog.

Je kan je opgekropte gevoelens eens kwijt zonder iemand te kwetsen.

Je ziet ook hoe je tegenspelers met een rol omgaan... soms helemaal anders dan jij zelf zou doen, zo leer je ook altijd bij, deel uitmaken van een groep waarmee je iets groots presteert en dat vind ik top!

Hopelijk kan ik nog een aantal jaartjes meedraaien en genieten van De Moedige Strijders.

muziekske

Alle mo nen dikke merci, gelijk damme in Essenbeek zegge, voe te komme en te luisteren noe Pieter en noe maa.


ORDE VAN HET GULDEN MASKER

CONTACTADRES

Adres: Langeveldstraat 25, 1745 Opwijk

Email: willysegers1745@gmail.com

Mobiel: 0475 361 333

KOMENDE ACTIVITEIT

Hoge Raad - 18 februari 2019 - Meise


Officiële website van de Orde van het Gulden Masker

BE45 3100 7360 3989 - BBRUBEBB

Willy Segers, Langeveldstraat 25, 1745 Opwijk - 0475 361 333

mail - web - webmaster - privacy

© Copyright. Alle rechten voorbehouden. Webdesign: Ongi Etorri