pootmichel

Orde van het Gulden Masker

Brevet van Ridder

Poot Michel

geboren in Ukkel op 22 augustus 1949

lid - acteur K.T. Hand in Hand (Strombeek-Bever)

 

Beslissing van het Algemeen Kapittel van 28 januari 2017 - intronisatie op 16 september 2017

 

 

 

intronisatie

16 september 2017

 

Toespraak van Grootmeester Julien De Doncker

Beste Michel,

Geachte familie en vrienden van de gelauwerde

Beste toneelliefhebbers,

Vandaag zijn wij hier hand in hand samengekomen om iemand te vieren bij Hand in Hand. En niet zo maar iemand, want hij is reeds meer dan veertig jaar actief lid van de toneelkring

 

Michel van Hand in Hand

Veertig jaar lidmaatschap vormt een band

En deze echte vriendschapsband

Maakt het verenigingsleven interessant

Alles heeft hij hier meegemaakt

Bij mindere tijden nooit afgehaakt

Een traan, leute en plezier

Met veel vriendschap in het vizier

Symbolen, van wat vroeger was

Een vat vol herinneringen hoe het was

Zoveel dingen werden met liefde bewaard

En als duurzame elementen opgespaard

De vele gesrekken die een mens raken

Analyseren, verwerken en tastbaar maken

Een rol invullen

En van tijd tot tijd ook wat lullen

Er moet immers een goede mixture zijn

Zoals zon en water voor goede wijn

Michel heeft zich steeds spontaan ingezet

Met de nodige drijfkracht en cachet

Het bestuur was hem dan ook dankbaar

Voor dit mooie gebaar

Daarom hebben ze hem ook voorgesteld

Om te worden opgenomen in ons Orders veld

 

Beste Michel, het is mij oprecht een waar genoegen u hier vandaag te kunnen introniseren tot RIDDER in de Orde van het Gulden Masker. Ik was geenszins verwonderd toen uw bestuur u voordroeg om in onze Orde te worden opgenomen. Uw integratie in onze ORDE, Michel, vormt een verlengstuk aan uw jarenlange inzet ter ondersteuning van het culturele leven.

Wij, met zijn allen, beseffen maar al te beste dat cultuur een belangrijke rol speelt in onze complexe samenleving. Bij ons zijn verdraagzaamheid, samenhorigheid en vriendschap geen loze begrippen. Wij, Orde van het Gulden Masker, hechten veel belang aan deze basisprincipes. Zij vormen de grondslag van een oprechte en blijvende vriendschap. U past trouwens volkomen in deze doelstelling. Ik ben er dan ook van overtuigd dat wij met zijn allen nog veel plezier zullen beleven aan deze samenwerking en dat het theaterleven er de nodige vruchten zal uit plukken.

Een goede start hiervoor is zeker het bijwonen van onze activiteiten, waardoor onze vriendschapsbanden worden versterkt en ons sociaal leven een nieuwe positieve impuls krijgt.

Beste vriend Michel, geachte genodigden, bedankt voor jullie aandacht.

 

Toespraak van Griffier Roeland Vranken

Beste Michel,

Geachte genodigden,

Het is de taak van de Griffier om uit te leggen op welke basis het Kapittel op 28 februari van dit jaar besloten heeft om je in onze Orde op te nemen.

Ik zie je vandaag voor de tweede keer. Ik ken je dus niet persoonlijk. Wat ik van je weet, leerde ik uit dit dossier.

De Hoge Raad nam het grondig door en gaf op 16 november vorig jaar unaniem een gunstig advies.

Want dit is niet alleen een dik, het is ook een deugdelijk dossier. Ik ga het niet voorlezen. Je hoeft niet bang te zijn.

De naam van Michel Poot komt voor in minstens 71 programmaboekjes.

Je stond voor het eerst op de planken voor Hand in Hand in 1974, je was 25 jaar, met in dezelfde productie wijlen Ridder Frans De Keersmaecker en de hier aanwezige Ridder Sim Van Praet. Beter kan een toneelcarrière niet starten.

Je speelde tientallen rollen: notaris, mijnwerker, kommandant, schermmeester, politieagent, oudstrijder enzovoort en zoverder... dat getuigt wel van veelzijdigheid. Je was ook toneelmeester en regisseur, je was verantwoordelijk voor grime, decor en muziek.

En tussendoor was je meer dan twintig jaar bestuurslid van deze bloeiende vereniging. Veelzijdigheid, ik zei het al.

Dat is wat ik in je dossier lees.

Het belandt in het archief van de Ridders.

Ik vat samen:

er zijn voldoende redenen waarom de Orde van het Gulden Masker je wil ridderen. Omdat je - zoals het in onze Ordonnantiën staat – “buitengewone diensten op gebied van amateurtoneel in Vlaams-Brabant en/of in het Brussels Hoofdstedelijk Gewest bewezen” hebt.

Beste Michel,

ik hoop van harte dat we je naam nog eens in 71 toneelbrochures zullen tegenkomen.

We beginnen met de 177ste inwijding!

 

Toespraak van Marleen Mertens, Burgemeester

Ik wens iedereen hier aanwezig een heel goede avond, welkom allemaal.

Het doet mij enorm plezier dat ik van Tim Debeck, de voorzitter en Michel De Vos, de secretaris van de toneelvereniging Hand in Hand een uitnodiging heb ontvangen om hier aanwezig te zijn. Bij de voorstellingen van Hand in Hand heb ik al menig mooi moment mogen beleven, zelfs mijn beide kinderen mochten dankzij hen het toneelgebeuren smaken. En daarom ben ik persoonlijk vereerd en trots dat ik hier vanavond aanwezig mag zijn.

Bij Hand in Hand is het vandaag dubbel feest: 90 jaar speelseizoen én de intronisatie van een echte Grimbergenaar, Michel Poot, bij de Orde van het Gulden Masker.

eze Orde werd in 1963 opgericht om mensen die zich zeer verdienstelijk hebben opgesteld ten opzichte van het amateurtoneel erkenning te geven.

Michel zijn roots liggen HIER, waar we nu allemaal staan of zitten, in Strombeek-Bever. De familie Poot was hier vooral bekend door de Drukkerij Poot waar Michel tot aan zijn pensioen heeft gewerkt. Maar bij Michel bestond het leven uit meer dan alleen maar de kost verdienen...

In 1974 al werd hij lid van de toneelvereniging Hand in Hand die toen (en ik heb even moeten rekenen) al vijftig jaar bestond.

Ik kan niet genoeg benadrukken hoe belangrijjk verenigingen, dus ook TONEELverenigingen, in onze gemeente zijn. Want lid zijn van een vereniging, dat doet iets met een mens. Je voelt je beter in deze maatschappiij waar jammergenoeg velen naast mekaar leven. Jevoelt je niet alleen betrokken, je betekent iets voor mekaar, het maakt je geukkiger.

Daarom een oproep aan alle aanwezigen hier om zich bij een vereniging aan te sluiten moest dit nog niet het geval zijn.

De gemeente ondersteunt zo goed het kan de verenigingen die ons trouwens helpen om, net zoals ons Cultuurcentrum dat doet, het Vlaamse karakter van onze gemeente te bewaren.

Maar we zijn hier vandaag voor Michel die wordt opgenomen in de Ordevan het Gulden Masker. Wat niet iedereen weet, is dat er vandaag reeds zeven ridders van deze Orde op het grondgebied van Grimbergen zijn, iets waar we terecht trots mogen op zijn. Michel krijgt dus vandaag de eer onze achtste ridder te zijn.

Meer over Michel zijn toneelgeschiedenis krijgt u zo dadelijk van de Orde van het Gulden Masker en van Geert Habils, bestuurslid van Hand in Hand.

Ik zou zeggen: geniet nog van deze unieke en feestelijke avond. En nog eens een welgemeende bedankt en proficiat Michel.

 

Toespraak van Geert Habils namens K.T. Hand in Hand, Strombeek

Geachte genodigden, goede vrienden van Hand in Hand,

Maarten Luther zou, op de rijksdag in Worms op 18 april 1521, als slot van zijn verdediging, gezegd hebben, en ik citeer : Hier sta ik, ik kan niet anders. Wel goede vrienden, ik ben Maarten Luther niet en ik zeg : Hier sta ik, ik zou niet anders willen. Ik sta hier immers niet om bepaalde leerstellingen te verdedigen maar wel om de lof te zingen (nu ja, zingen) van een goede vriend: Michel Poot.

Ik kan Michel met twee woorden omschrijven: Rustig en vastberaden. Het is immers als gevolg van zijn rustige vastberadenheid dat ik in Hand in Hand verzeild ben geraakt. Ik ben hem daar nog altijd dankbaar voor.

Als ik mag, wil ik dat wel even in het kort vertellen want dat typeert hem zó juist: Rustig en vastberaden.

Op een avond in het begin van 1975 stonden we samen een pint te pakken aan het uiteinde van de toog hier in het foyer. En plots vraagt hij me, zo rustig als hij is, langs zijn neus weg, of ik toevallig iemand kende die wat toneel kon spelen want er was een acteur weggevallen voor hun volgende productie. Mijn antwoord was, naar waarheid, negatief. Ik kende niet direct zomaar iemand.

Na nog een pintje suggereerde hij mij dat ik dat misschien kon doen. Mijn antwoord was weer negatief, want ik had, behalve wat sketches bij het kampvuur in de jeugdbeweging, nog nooit toneel gespeeld.

En na nog een pintje, ja er waren toen nog geen alcoholcontroles, bleef hij, nog altijd even rustig, maar vastberaden verder op mij inpraten tot ik hem uiteindelijk vroeg verder te zoeken en als ze echt niemand anders vonden, ik dat wel eens wilde proberen.

Enkele dagen later hadden ze inderdaad iemand gevonden.

Maar, goede vrienden, zoals het in de bijbel staat: Het zaad was niet tussen de distels of tussen de rotsen gevallen maar in de goede aarde en enkele maanden later stond ikzelf ook op de planken. En dit dank zij zijn Rust en vastberadenheid.

En niet zo lang geleden, en dit teneinde zijn rustige vastberadenheid te illustreren, is Michel ingesprongen om de regie over te nemen van het stuk “Familietrekjes”. Een aartsmoeilijke deurenkomedie met heel wat verschillende personages.

Als productieleider voor dit stuk heb ik hem, repetitie na repetitie zien werken en zweten en lei(ij)den in de twee betekenissen van het woord en vooral be-geleiden.

En steeds gebeurde dat met diezelfde rust en vastberadenheid.

Wij hebben ook verschillende malen samen op de planken gestaan en ook als tegenspeler is Michel iemand waarop men kan rekenen. Daarvan kan ik getuigen. Als acteur is Michel iemand die zijn personage tot in de puntjes gaat uitdiepen.

Ik heb ook het geluk gehad onder zijn regie te mogen spelen in “Een ideale echtgenoot”. Ook hier ervoer ik diezelfde rust en vastberadenheid die hem zo typeert.

Michel, ik hoop uit de grond van mijn hart dat ik, en met mij zoveel anderen, nog vaak mogen ervaren naar welke positieve resultaten uw rust en vastberadenheid kunnen leiden.

Om deze redenen Michel en om nog zoveel andere redenen die ik hier niet heb vermeld, hebben wij vanuit Hand in Hand dit ridderschap voor U aangevraagd aan de Orde, en het ook zonder problemen bekomen.

Michel, in eigen naam, uit naam van het bestuur en alle leden van Hand in Hand, ook uit naam van ons publiek, en niet in het minst uit naam van heel de Orde van het Gulden Masker : Proficiat !

 

Dankwoord van Michel Poot

Hey allemaal,

Het is fijn om zoveel bekende en onbekende gezichten te zien en terug te zien. We hebben samen gedurende meer dan veertig jaren ongetwijfeld spannende momenten beleefd tijdens de vele repetities en voorstellingen van ons allerliefst theatergezelschap “Hand in Hand”.

Ik droomde ooit om de Gouden Palm van Cannes, een Cesar of een Oscar in de wacht te slepen... Dit waren echter jongensdromen die jammer genoeg niet uitgekomen zijn... Nee nee, zoveel lof en belangstelling voor een kleine amateur als ik, ben ik uiteraard niet gewoon. Om op dit moment in de schijnwerpers te staan, maakt mij ingetogen en bedeesd, maar toch wel blij.

Het is moeilijk om iets over mezelf te zeggen, misschien omdat ik mezelf onvoldoende ken. Soms stel ik mij de vraag : met wat ben je bezig, wat bezielt je telkens weer om aan iets nieuws te beginnen, ben je ambitieus of volg je gewoon het pad dat voor je open ligt ?

Ik weet het niet.

Ik was behoorlijk verrast toen het bestuur van – om het met passende woorden te zeggen – Koninklijke Toneelvereniging Hand in Hand mijn kandidatuur indiende bij deze nobele en prestigieuze vereniging : De Orde van het Gulden Masker. Dat ik tot Ridder zou worden geslagen, was zoals een fata morgana voor mij. Ik moet eerlijk bekennen dat ik aanvankelijk weigerachtig op dit event reageerde. Mijn eerste reactie was : wat moet ik in godsnaam bij deze raad van oude wijzen? En, waar heb ik het verdiend om met zoveel eer te gaan lopen... Het gaat er nogal een beetje stijfjes aan toe in dit post-middeleeuws tijdperk... Je weet wel, super ceremonieel.

De Orde is mij niet onbekend. Ik heb immers andere leden van onze kring zien voorgaan. Ik denk in het bijzonder aan Frans en Vic, die jammer genoeg definitief van het toneel zijn verdwenen.

Waarom word ik gelauwerd voor iets wat ik sinds mijn prilste kindertijd dolgraag doe: de clown uithangen! Ik zal een anekdote vertellen : Mijn grootouders woonden in hetzelfde huis en zagen geregeld hun schoenen verdwijnen. Als peuter liep ik weg met elk paar dat ik zag. Meestal bracht ik ze netjes gepoetst terug. Ons ma vertelde: Je was 4 jaar en op een dag riep meter – ik had weer iets uitgestoken: “Michel, ik ga je met armen en benen door het raam gooien” en je anwoordde : “En mijn voeten meter?” Echt waar. Zo zit ik nu eenmaal in mekaar: domme vragen stellen. Flauwe grappen uithalen, Het zat er al in, voor Monty Python zelfs. En dan zie je maar hoe je karakter gevormd wordt... Schooltoneeltjes, verkleedpartijtjes, muziekstukjes componeren en later verhaaltjes schrijven en vertellen aan de kinderen van de chiro waren voor mij een lieve lust.

Ik ging als kind ook graag kijken naar onze pa die geregeld toneel speelde bij Hand in Hand in de parochiezaal Ons Huis. Het repertoire was heel degelijk voor die tijd. Onze pa was een strenge respectabele heer, oud-rijkswachter trouwens. Maar op de planken was hij helemaal anders. Blijkbaar omdat hij telkens een ander personage speelde. Dat waren we van hem niet gewoon. Met zijn gedisciplineerd uiterlijk bracht hij vaak de ganse zaal aan het lachen. Hij kon de twee uitersten samen brengen. Ik herinner mij zijn rol als butler met een pruik.

Dol komisch, nooit gezien. Later besefte ik dat hij ook goed toneel kon spelen in het dagelijkse leven. Was hij mijn voorbeeld of zit het in de genen? Waarschijnlijk beide. Ons ma was in haar jeugd zangeres geweest.

De planken zijn voor mij later gekomen omdat ik verplichtingen had in de Chiro en omdat wij een nieuw bedrijf opstartten.

Toen Jos Verhoeven zaliger, ex-voorzitter van Hand in Hand bleef aandringen ben ik erop gestapt – op het podium bedoel ik. Ik was 24 en ze hadden mij de rol gegeven van een oude notaris. In een versleten grijs kostuum en een grijze Frank Sinatrahoed stond ik op de scène van 't CC. Tussen haakjes het was pas de tweede keer dat Hand in Hand in het CC speelde. De première van de voorstelling “Zwart schaap, witte lammetjes” was toen nog een zaterdagmatinee voor de derde leeftijd, Ik las een notariële akte voor. Bij het zien van de fonkelende ogen van het publiek begon mijn rechterbeen te slaan en ik kon het niet doen stoppen. Gelukkig stond ik achter een tafel en hebben de oudjes er niet veel van gemerkt, maar mijn armen met de akte gingen ook zo.

Voor echt publiek spelen was blijkbaar toch nog iets anders. Plankenkoorts noemen ze dat. De avondvoorstelling verliep zonder gebibber.

De seizoenen draaiden voorbij zonder het te beseffen. Ik was blij dat ik een rol kreeg en droevig als ik er niet bij was. Dan hielp ik mee aan het decor of met de grime en schilderde ik de infoborden.

Ik speelde graag komedies en dolle kluchten. Theatraal was mijn specialiteit. Maar later kreeg ik zin in het echte theater, serieuze stukken noemen ze dat, stukken met inhoud en een boodschap, abstract theater. Absurd zelfs. Het publiek laten nadenken, de lat hoger leggen, daar hou ik van.

Theater is een beetje magie. Eigenlijk staan wij, theaterlovers, met één been in een andere wereld: de wereld van het inimaginaire soms. Wij ontdubbelen ons. Theater is heel ruim: een universum van droom en realiteit. Je moet erin geloven en je toeschouwers meenemen. Je fantasie levend maken. Dan beleef je pas pret.

Och ja, de raad van oude wijzen... ik heb er goed over nagedacht, eigenlijk ben ik geen 24 meer. Waarom niet? Het overkomt je maar 1 keer in het leven. Het hoogste schavotje van de piedestal... Het summum. Dit is een privilege voor mij. Ik werd al herkend, nu word ik ook erkend...

Mijnheer de Grootkanselier, Grootmeester, Ceremoniemeester, Griffier, leden van de Hoge Raad en alle Ridders van de Orde van het Gulden Masker, aanvaardt mijn nederige woorden van oprechte dank voor deze grote eer die mij te beurt valt. Als Ridder in de Orde van het Gulden Masker zal ik mij waardig blijven inzetten voor het amateurtheater, met of zonder ronde tafel.

En zeker niet vergeten: dank aan het bestuur en leden van Hand in Hand, de toneelvereniging aan wie ik een warm hart toedraag en trouwens, aan wie ik altijd trouw ben gebleven in goede en kwade dagen. Dank voor het vertrouwen, de kansen die ik kreeg en omdat ze deze intronisatie hebben mogelijk gemaakt.


ORDE VAN HET GULDEN MASKER

CONTACTADRES

Adres: Langeveldstraat 25, 1745 Opwijk

Email: willysegers1745@gmail.com

Mobiel: 0475 361 333

KOMENDE ACTIVITEIT


Pjeirefretterswandeling - 18 augustus 2019 - Vilvoorde

Hoge Raad - 30 september 2019 - Strombeek-Bever

De ezels van Breughel - 5 oktober 2019 - Dilbeek


Officiële website van de Orde van het Gulden Masker

BE45 3100 7360 3989 - BBRUBEBB

Willy Segers, Langeveldstraat 25, 1745 Opwijk - 0475 361 333

mail - web - webmaster - privacy

© Copyright. Alle rechten voorbehouden. Webdesign: Ongi Etorri